Żar cyfrowej duszy.

944 × 1368

Poruszający i piękny portret kobiety o zamkniętych oczach i porcelanowej skórze. Jej postać, a zwłaszcza krótkie, siwe włosy i górna część ciała, wydają się być zbudowane z skomplikowanej sieci ciemnych, splecionych włókien. Na całej kompozycji rozproszone są świecące pomarańczowe i czerwone iskry, przypominające żar z gasnącego ognia lub fragmenty uszkodzonych danych, tworząc wyraźny kontrast na tle ciemnego, nastrojowego tła. Dzieło wywołuje uczucie spokojnej melancholii, poruszając tematy cyfrowego rozpadu, kruchej egzystencji i „ducha w maszynie”.